Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ

ΗΡΘΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ
ΣΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΩΡΑ ΑΘΩΟΣ,
ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΙΑ,
ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΧΩΡΟΣ.
ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΟΤΙ ΜΟΥ ΖΗΤΑΝΕ
ΚΑΙ ΕΝΑ ΞΕΡΟΚΟΜΜΑΤΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ.
ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΘΥΣΙΑ  ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ,
ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΜΟΝΟ ΑΡΝΗΣΕΙΣ
ΟΤΑΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥΣ ΖΗΤΑΩ.
ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΘΥΜΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΥΜΑ ΠΟΥ ΜΕ ΡΙΧΝΕΙ
ΣΤΑ ΒΑΘΥ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ,ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΑΤΕΛΗ,
ΟΜΩΣ ΠΛΗΡΩΣΑ ΤΗΝ ΑΦΕΛΕΙΑ
ΜΕ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΦΙΛΙ.
ΟΜΩΣ ΑΠ'ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ,
ΠΕΦΤΩ ΜΕΣ ΣΤΑ ΠΑΘΗ
ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ.
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΩ,
ΜΗΝ ΧΑΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ,
ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ
ΦΙΛΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΟΥ.
ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ
ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΦΤΥΣΕΙ,
ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΠΡΟΔΟΣΕ
ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΖΗΣΕΙ.
ΓΝΩΡΙΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑ ΚΑΙ ΠΟΝΕΣΑΝ,
ΓΝΩΡΙΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΞΟΔΕΨΑΝ.
ΓΝΩΡΙΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΕΦΤΑ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΑΨΑΝ
ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ.
ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
ΑΚΟΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ,
ΟΤΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
ΞΑΝΑ ΝΑ ΤΟ ΑΡΧΙΖΩ.
ΝΑ ΑΦΗΝΩ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ,
ΣΑΝ ΤΣΙΓΑΡΟ ΝΑ ΜΕ ΚΑΙΝΕ,
ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΕΓΩΙΣΤΗΣ
ΑΦΟΥ ΕΤΣΙ ΜΕ ΛΕΝΕ.
ΝΑ ΑΦΗΝΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ
ΟΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΠΙΣΩ,
ΠΑΡΟΛΑ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΜΙΣΗΣΩ.
ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΙ
ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ,
ΖΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΟΥ
ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΙ Ο ΚΑΤΕΛΗΣ.
ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΝΤΕΧΕΙ,
ΜΕΝΕΙ ΕΔΩ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ,
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ.
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ,
ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ,
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΝΑ ΓΛΥΨΩ
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΤΥΝΩ







Δεν υπάρχουν σχόλια: